Het Leven en de Familie van Winston Churchill

Winston Leonard Spencer Churchill werd op 30 november 1874 in Blenheim Palace, Oxfordshire, geboren als zoon van Lord Randolph Churchill en Jennie Jerome. Hij stamt uit een prominent Brits adellijk sirwinstoncasino.co.nl geslacht met wortels die teruggaan tot de Hugonoten vlucht naar Engeland tijdens het Beleg van Parijs onder Hendrik IV in 1599. Winston had twee broers, John Spencer Churchill en Charles Randolph Spencer Churchill. Hij was eveneens een verre verwant aan koningin Victoria.

Churchill groeide op in de aristocratische omgeving van Londen en werd naar zijn eigen zeggen door de moederlijke invloed van Jennie Jerome gevormd tot het volgende schrijfsterke nature. Tijdens een bezoek aan Amerika wist ze met haar politiek geëngageerde vader, Leonard Jerome, overtuigend te maken dat zij en Winston zich permanent zouden vestigen in Groot-Brittannië. Later zou Lord Randolph zijn invloed op Winston onderstrepen door de naam van zijn grootvader aan het begin van zijn titel toe te voegen.

Winston volgde een opleiding aan Eton College, waar hij als zeer intelligente en vrolijke jongen bekendstond. Toch stopte hij er plotseling mee om naar Harrow School in Londen over te stappen. Hier had hij de eer van zijn ouders nodig opnieuw te verdienen door met uitmuntende cijfers een schoolleider aan de universiteit te worden aangewezen.

Het Schrijverschap en het Militaire Loopbaan

In 1893 behaalde Churchill in Richmond, Surrey, de topclassificatie op het oefenonderzoek voor majoor bij de Artillerie. Een jaar later was hij getuige van de hervorming onder Lord Halsbury die een einde maakte aan de eeuwenlange traditionele wapenen en de ongelijkwaardigheid tussen de kruisvaandels- en de cavaleriegrenadiers legde, waarna Churchill als 19-jarige zijn dienst opnam in het leger.

Door deze hervorming kwam hij snel terecht bij een regiment waar zowel majoor als sergeant-majoor werd verkozen door Winston. Als diens commandant kon Lord Wolseley de aanstelling van zijn rechtschapende oom, majoor W.S.C., niet teruggenomen worden zonder zijn ontslag in te dienen.

Aan het einde van 1896 ontvluchtte Churchill met een klein detachement militairen naar Gibraltar, waar hij als officier deelnam aan de gevechten tegen de opstandelingen tijdens de Slag bij Sidi-Barrani en werden verwijderd van zijn functie.

Winston kreeg niettemin in 1900 door Lord Wolseley een zeer respectabele onderscheiding te worden toegekend, waar hij zo trots op was dat hij er nog vier jaar later beroepshalve over moest schrijven. Winston voelde zich hierdoor verplicht om de koningin in te lichten van zijn activiteiten tijdens het onderzoek tot majoor.

Ook schreef Churchill een boekje waarin hij de gebeurtenissen beschrijft die ertoe hebben geleid dat de Britse troepen op Gibraltar werden gedwongen om zich aan hun commandanten te overgeven. Hieruit bleef echter weinig meer dan enkel zijn memoires.

Politiek Leiderschap

Voor het eerst, in juli 1900, stelde Churchill een verzoening van de oppositiepartijen tegen de regering voor en noemde hij dat “een historische gebeurtenis”. Hiermee zette Winston zijn politieke loopbaan definitief op.

De eerste keer dat Churchill als lid in het Parlement kwam, stemde hij voor de hervorming van het kiesrecht. Hij stelde echter nooit enig wetsvoorstel tot stand dat een andere richting ingeslagen zou hebben dan die waarbij de conservatieve partij zich tegen de regering zette.

Winston kwam op in 1900 met het boekje ‘De Politiek, een Historische Overzicht’, waarmee hij de Britse politieke situatie tijdens zijn jeugd beschrijft. De tweede editie ervan bevatte echter zo’n vele wijzigingen en bijkomende punten dat men erover speculeert of dit niet door een ander schrijver is opgevraagd.

In 1902 publiceerde Churchill ‘De Britse Politiek, Gecomponeerd als Toneelstuk’, waarmee hij de gebeurtenissen die tot de dood van zijn oom had geleid in het licht stellen wilde. Winston beval deze uitgave zeer aan door zijn moeder maar bewaarde hem echter steeds strikt voor zichzelf.

In 1915 bracht Churchill ‘De Britse Politiek, Deel 3’, waarin de geschiedenis van de politieke partijen en hun conflicten in het licht worden gesteld. Hij deed dit om een zeer levendig debat over de voortdurende ontwikkelingen te houden die sinds 1914 had plaatsgevonden.

Tijdens zijn tijd als minister van Staat (1929-1935) schreef Winston ‘De Britse Politiek, Deel 7’. Totaal verschijnen er zeven delen, waarin hij het verleden in een ander licht stelt en de huidige situatie beschrijft.

In 1943 bracht Churchill zijn laatste boek uit dat meer gericht was op gebeurtenissen tijdens WO2. Naar men zegt werd dit ook gepubliceerd onder de naam van een bekende Britse schrijver die overleed in dezelfde nacht waarin Winston zijn werk voltooid had.

De Tweede Wereldoorlog en zijn Eerste Rijksoverwinningen

Op 10 mei 1940 werd Churchill benoemd tot premier door koning George VI na het aftreden van Neville Chamberlain. Zijn overweldigende overwinning in de parlementsverkiezingen verhoogde zijn invloed op de regering enorm.

Dit kwam mede omdat hij bijna nooit had toegezegd dat hij een zeker aantal maanden zou terugtrekken als koninkrijkshalve voordat hij enig overweldigend wetsvoorstel tot stand bracht. Winston was echter in staat om door de regering te dringen op een einde aan de belegering van de Maginot-Lijn, waarna het plan werd uitgesteld.

Op 13 mei kondigde Churchill officieel zijn aantreden als minister-president aan. Hij kwam met de beruchte ‘Britse strategisch programma’ om vliegtuigen en gevechtsvliegtuigen over te dragen naar Frankrijk, waarna hij een verdediging tegen Duitsland en Italië opricht.

Op 17 juni riep Churchill het Volksfront op met de Sovjet-Unie. Hij beloofde om alle mogelijke steun aan Rusland te geven door alle onnodige voorbereidingen van de luchtafweerstelsel naar een geweldige oorlogvoering af te schaffen en inzake militair transport zijn meest vertrouwde en beste soldaten op Duitsland te concentreren.

Dit leidde echter tot de bekende strijd van 8 augustus, waarin Churchill werd geraakt door een mortiergranaat. Hij was daar niettemin blij dat hij niet voor dodelijke aanslagen of moordaanslag zorg had. Zijn overwinningen waren al verleden tijd voordat de oorlog uitbrak.

De vriendschap tussen Churchill en Stalin, waar Winston nooit in geloofde, bleef bestaan tot de dood van deze laatste in 1953. Daaruit kwam wel voor dat beide landen hun respect voor elkaar niet verloren.

In april 1941 schreef Churchill een memo aan koning George VI waarin hij het bevel gaf om alle Engels materiaal over te dragen naar Polen en Wit-Rusland zodat deze mochten meebeslissen of ze wel of niet in de strijd wilden betrokken raken, waar Winston niettemin grote bezwaren tegen had. Dit kwam omdat hij verwachtte dat zijn strategie zou slagen.

Door de invasie van Duitsland op 10 juni 1941 verloor Churchill zijn volledige bevoegdheid als minister-president door het onwaarschijnlijke optreden van de koning, die stelde dat deze invasie een “fatale mislukking” was. Winston bleef echter leider tot aan zijn dood op 24 januari 1965.

Na WO2 en Regeringsleden

Eind jaren vijftig kwam het land in de politiek steeds meer onder invloed van de voortdurende ontwikkelingen. Winston had reeds eerder gezegde dat hij niet voor een tweede termijn als premier zou streven, aangezien er weinig aanleiding was om te denken dat dit ook mogelijk en gewenst werd door de Engelsen.

Met het herontwerpen van zijn stembiljet nam Churchill echter opnieuw deel. Hij vreesde niettemin een terugkeer tot een ander type politieke partij dan hij ooit had gesteund, omdat er weinig aanleiding was om te denken dat dit mogelijk zou worden door de Engelsen.

Winston leek vooral in zijn laatste tijd te werken voor het ontwikkelen van een geheel nieuwe vorm van politieke democratie. Dit werd hij nimmer afdoen, hoewel Churchill wel bijna niets over zichzelf schreef na 1943 en de verhoudingen tussen hem en koning George VI toen niettemin sterk verslechterden.

In maart 1951 kende Winston een uitgebreide brief aan de Britse minister van Defensie toe waarbij hij opnieuw het volk aanspoorde om zowel de wapenindustrie als het economisch voortouw te nemen, en waarin hij ook zijn steun toezegde voor Duitsland door middel van een serie ontwerpen.

Voorbeelden hiervan zijn de onderdelen van zijn ontwerp ‘De Wapensystematiek’ (een militaire techniek die zich voornamelijk richt op het bestrijden van vijandelijke troepen door met gevechtsvliegtuigen in te zetten) en een ander waarin hij al deze wapentools in één omhulsel bracht. Winston noemde zijn plan ‘het beste dat de mensheid ooit heeft bedacht’.

In het voor